ARTIKELEN / VERZAMELVERHAAL
Het speldje dat niet op de tas kwam
In dit verzonnen verhaal ruilt Mina een vertrouwd speldje voor een blauwe druppel en vindt ze ernaast een plek voor de herinnering.
Twee speldjes op tafel
Door de regen was de buurtruil naar binnen verplaatst. Paraplu’s drupten in een emmer bij de deur en tocht tilde de hoekjes van de bordjes op. Mina hield het hare op zijn plek met een reservesluiting.
Op gevouwen stof lag een speldje met een geel personage dat tussen bloemen sliep. Thuis had Mina dezelfde. Eli legde tegenover haar een blauwe emailledruppel neer en draaide hem naar het licht.
‘Je hebt er de juiste dag voor gekozen,’ zei Mina. Eli keek naar de emmer en lachte. Ze ruilden en bleven praten tot de hal leegliep. Voor hij ging, tekende hij een paraplu op een papiersnipper en schoof die naar haar toe.
De lege plek op de tas
Thuis hield Mina de druppel tegen de tas. Hij paste tussen twee speldjes. Toen ze de sluiting wilde pakken zag ze de tekening bij haar sleutels. Op de tas had de tekening geen plek.
Ze bracht beide naar het bord. De druppel kwam onder een rij grotere speldjes. Ze stak de tekening zo in de lijst dat het potloodhandvat de druppel bijna raakte.
Een label voor de regenmiddag
Weken later vroeg een vriendin naar de tekening. Mina dacht eerst aan de emmer en toen aan de tocht. Pas daarna herinnerde ze zich welk speldje ze had weggeruild.
Ze schreef Eli’s naam en de datum op een strookje. De volgende ochtend streek ze over de lege plek op haar tas. Thuis zette ze die onder het bord. De paraplu zat nog waar hij hoorde.