ARTIKELEN / VERZAMELVERHAAL
Het label in de doos
In dit verzonnen verhaal helpt een datum op een papieren ster Nora en haar zus om elk andere delen van dezelfde middag terug te vinden.
Een doos op de bovenste plank
Nora had de doos bij twee verhuizingen meegenomen. In de tweede woning stond hij achter sjaals op de bovenste plank. Op zoek naar een reserveknoop zette ze de doos op tafel en schudde hem leeg.
Eerst gleed er een gevouwen kaartje uit. Nora herkende de vouw van haar jaszak. De papieren ster zei haar minder. Toen ze een platgedrukte punt rechtduwde, zag ze de initialen van haar zus en een datum in blauwe inkt.
De middag kwam terug
Tijdens een stortbui viel de stroom uit. Aan de keukentafel vouwden ze sterren en drukten de vouwen aan met hun nagels. In het schemerdonker schreef haar zus op de laatste twee. Eén ging in Nora’s zak, de rest bleef op de vensterbank.
Nora fotografeerde beide kanten en schreef de datum op. Ze herinnerde zich de regen tegen het raam, maar niet het papier. Een bleke streep aan de rand leek deel van een groter patroon.
Laat ruimte voor nog een regel
Nora maakte voor elk aandenken een kaartje. Bij het kaartje voor de bus noteerde ze de lange wandeling na de laatste rit. Bij een onbekende knoop liet ze de herkomst open. De ster ging terug met zijn kaartje eronder.
De week erop zag haar zus de foto. ‘Dat lijkt op een tabblad uit onze receptenmap.’ Die avond stuurde ze een foto van de ontbrekende hoek. Nora hield de ster erbij en haalde het kaartje uit de doos. Er was nog ruimte voor een regel.